Patty W. 的个人资料++PuiFai++照片日志列表更多 工具 帮助

Patty W.

职业
地点

Windows Media Player

Thanks for visiting!
请稍候...
很抱歉,您输入的评论太长。请缩短您的评论。
您没有输入任何内容,请重试。
很抱歉,我们当前无法添加您的评论。请稍后重试。
若要添加评论,需要您的家长授予您相应权限。请求权限
您的家长禁用了评论功能。
很抱歉,我们当前无法删除您的评论。请稍后重试。
您已超过了一天之内允许提供的评论数上限。请在 24 小时后重试。
因为我们的系统表明您可能在向其他用户提供垃圾评论,您的帐户已禁用了评论功能。如果您认为我们错误地禁用了您的帐户,请联系 Windows Live 支持部门
完成下面的安全检查,您提供评论的过程才能完成。
您在安全检查中键入的字符必须与图片或音频中的字符一致。
giggy发表:
มีเรื่องมาเขียนเล่ามากมายเหมือนเดิมล่ะน้าปุยฝ้าย..แล้วจะติดตามเข้ามาอ่านตอนต่อไปอีกนะ
2 月 20 日
อิจฉาคนได้เที่ยวเยอะแยะจัง รูปสวยอ่ะ ชอบๆๆๆ
2 月 15 日
toey...发表:
ดีจ้าฝ้าย กลับมาแล้วหรอ นี่พี่เตย CCUSA เอง ยังไงโทรมาคุยแล้วก็รายงานตัวด้วยนะคะยิ้ม
2 月 15 日
JEERA发表:
หวัดดีครับฝ้าย...พีว่าที่โน้นคงหนาวกว่าบ้านเราเเน่ๆเลยรักษาสุขภาพด้วยน่ะ....เเล้วจะเเวะเข้ามาใหม่
12 月 15 日
giggy发表:
ดูเหมือนว่าสิ่งต่างๆ ในชีวิตกำลังจะดีขึ้น..ก็สู้ๆ ต่อไปแล้วกันนะ..เป็นกำลังใจให้จ้า..
11 月 14 日

++PuiFai++

In Dallas, Texas
Seattle  
第 1 张,共 70 张
6月6日

Hang out กับเพื่อนเวียดนาม

วันนี้ออกไปเตร็ดเตร่กับเพื่อนเวียดนามแล้วก็ไทย ฮามาก แต่ละคนขาลุยเลยไม่ค่อยมีปัญหาซักเท่าไหร่ ตระเวนสำรวจทิศทางห้างร้าน อู๊วววว ทำไมมันแดดแรง ร้อนอย่างงี้ ไม่เคยพบไม่เคยเจอ เอารูปมาโพสให้ดูด้วย อย่าเข้าใจว่าอยู่แถวอีสานบ้านเฮานะ Texas นี่เอง เราก็ไปเที่ยวหลายเมืองของเมกา ก็ไม่คิดว่าที่อเมกาจะมีที่แห้งแล้ง เหมือนปราจีน ไรงี้ เฮ้อออ เลือกแล้วว่าจะต้องมาเรียนก็ต้องเดินหน้าต่อไป เออ...วันนี้ไปซื้อข้าวในห้าง เจอเจ้าของร้านอาหารไทยเค้าดีมากเลยแถมกับข้าวให้กินด้วย โชคดีมากๆ จ่ายตังค์ไปนิดนึงแต่ได้กินคุ้ม อิอิ
 
อาทิตย์หน้าก็จะรู้ผลสอบแล้วกลัวได้อยู่ Level 1 มากๆ เปลืองเวลาและที่สำคัญเปลืองตังค์ เฮ้ออ ก็เรามันคนเดินดินมิใช่เศรษฐีที่ไหนนี่นา เด่วอะไรเข้าที่เข้าทางจะเริ่มออกทำงานหาเงินละ ภาวนาขอให้ได้งานดีๆด้วยเถิด.....
 
คิดถึงเพื่อนที่เมืองไทยเสมอจ้า...
 
100_1523100_1525100_1528100_1529
 
6月4日

ทำข้อสอบไม่ทัน เซ็งเป็ด....

วันนี้มสอบวัดระดับภาษา มันมี 3 Level, Level ละ 1 เทอม ค่าเรียนตกเทอมละหกพันกว่าเหรียญรวมค่าหอแล้ว(แพงกว่าค่าเรียน ป.โท อีกอ่ะ) คนปกติส่วนใหญ่สอบได้ Level 2 เราก็อยากได้ Level 2,3 ไรงี้ จะได้ไม่เปลืองตังค์ที่บ้านมาก แล้ววันนี้ทำข้อสอบขอบอกว่าไม่ต่างอะไรจากข้อสอบโทเฟลเลย เขียนล้วนๆ มันไม่ได้ยากหรอกนะแต่ต้องใช้เวลาเขียนนิดนึง เด็กไทยส่วนใหญ่ทำไม่ทัน แต่เด็กจีนทำเสร็จก่อนเวลา พระเจ้า เก่งมาจากไหนกันเนี่ย เราเลยเซ็งไปหลายชั่วโมง เลิกเรียนก็ไปหาซื้อของเข้าหอ นั่งรถเมล์ไปเป็นกลุ่มใหญ่เลย อย่างกับกระเหรี่ยงเลย ฮามาก อากาศร้อนสุดๆ อย่างกะอยู่พัทยา สรุป นอกจากจะเซ็งเป็ดแล้ว ยังตัวดำกลับมา เอิ๊กๆ
 
100_1506100_1507100_1508100_1509100_1510100_1511100_1522
6月2日

ก็แค่อยากเล่าสู่กันฟัง คิดถึงง่ะ

ได้เวลา up date เรื่องราวชีวิตซะที หลังจากที่บินมาไกลแสนไกลถึงนี่ เรื่องราวระหว่างตอนเดินทางก็ไม่มีไรมากเพราะเราค่อนข้างชิวกับการเดินทางโดยเครื่องบิน เราตั้งใจแวะที่ Seattle, WA เป็นที่แรก เพราะตั้งใจมาเที่ยวหาใครบางคน อิอิ มาถึงก็ทุ่มกว่าแล้วแต่ที่นี่ยังสว่างอยู่เลย คนที่นี่น่ารักมากๆ อัธยาศัยดี ค่อนข้างมีมารยาทกว่าเมืองอื่นที่เราเคยไปมา ไฮโซว่างั้นเหอะ ยังเหยียบเมกาไม่ทันไรก็มีเรื่องให้เสียตังค์แระ รถเข็ญ 3 เหรียญถ้าเป็นเมืองไทยก็คงฟรี จากนั้นเราออกมาแล้วเราจะติดต่อพี่นพยังไงล่ะ ป่านนี้ลืมมารับเราแล้วมั้ง ซิมมือถือที่นี่ก็อยู่กะพี่นพซะด้วย หันไปรอบกาย เลยเข้าไปถามเจ้าหน้าที่ว่ามีโทรศัพท์สาธารณะป่าว แล้วก็เดินไปตามที่เค้าชี้ ปัญหาก็คือเรามีเหรียญ 25 เซ็นแค่ 3 เหรียญ ขาดไปอีกเหรียญนึง เอาละสิทำไง จะขอคนแถวนั้นเหรอ แค่เหรียญ 25 cent เอง ให้ความรู้สึกหมดอาลัยตายอยาก เลยคิดว่า เอาวะ ไหนๆก็ต้องหน้าด้านขอแระ ขอยืมมือถือเลยละกาน ฮ่าๆ ด้านมากๆค่าแพตตี้ แล้วก็ได้โทรจริงๆ เหอๆ ยึดหลักด้านได้อายอด และแล้วพี่นพก็ขับรถโฉบมารับเรา นึกในใจนี่กี่ปีแล้วเนี่ยที่เราไม่ได้เจอกัน เจอกันอีกทีก็เป็นผู้ใหญ่มากๆเลย แต่ก็ต๊องเหมือนเดิม เมืองนี้สวยมากๆเลยล่ะ ถ้ามีโอกาสเลือกได้ก็คงจะมาอยู่ สรุปก็ใช้เวลาเที่ยวที่นั่นอยู่สองวัน แฮบปี้มากมาย ทั้งๆที่ยังงัวเงียกับการปรับเวลา แต่งั้นเลี้ยงก็ต้องมีวันเลิกลาเป็นธรรมดา เราต้องออกเดินทางไป Texas ตอนตีสี่กว่า สรุปคือคืนนั้นเราไม่หลับ แพกกระเป๋าแล้วก็ออกจากบ้านเลย มาถึงที่สนามบินเค้าไฮเทคมากๆเลย เช็คอินเองหมด เริ่ดค่า พนักงานไม่ต้องเหนื่อยผู้โดยสารทำเอง แล้วเราก็เหินฟ้าไปลง Denver กับ Alaska airline เราเป็นคนเอเชียในฝรั่งกลุ่มใหญ่มาก เราเลยรู้สึกแปลกนิดนึงง แบบว่าชั้นมาทำอะไรที่นี่ แต่ก็เอาเหอะจะถอยหลังกลับไปได้ไง บินมาไกลถึงนี่แล้ว แอร์ สจ๊วต สายการบินเมกันช่างแตกต่างจากเอเชียมากมาย ก็ทั้งอ้วน แก่ ตัวใหญ่ ผมกระเซิงเชียว เอิ๊กๆ แต่ก็สร้างความขบขันให้ผู้ได้สารได้ดีเลยทีเดียว ประทับใจค่า จากนั้นก็ต้องบินไปลงที่ Dallas ต่อ ตราวนี้บินของ American Aireline ขอบอกว่าถ้าเลือกได้อย่าขึ้นเลย ห่วย พอมาถึง Dallas, TX เราก็เริ่มเห็นความแตกต่างของผู้คนละว่ามันเป็นอย่างที่เค้าพูดจริงๆ ยังไงน่ะเหรอ ก็แบบว่าสไตล์ลูกทุ่งๆ คาวบอย ไรทำนองนั้น แต่ก็ friendly ดีนะ โชคดีด้วยล่ะเจอแต่คนดี บอกตัวเองในใจ เฮ้ย นี่มันแค่การเริ่มต้น อย่าไว้ใจทางอย่าวางใจคน เพราะที่ผ่านมาอเมกามันสอนเรื่องพวกนี้เยอะ จากนั้นเราก็บินมาที่ Corpus Christi ด้วยสายการบิน American Eagle เครื่องลำเล็กสุดที่เราเคยนั่งมีอยู่สามแถวอ่ะทั้งลำ ถึงขั้นกระเป๋าเรายัดเข้าไปไม่ได้ นังแอร์เฒ่ามันก็รีบเดินมาจิกเราใหญ่เลย ว่ากระเป๋า  U อ่ะ ใหญ่เกิน เอาไปวางข้างนอกนู่น เราก็เฮ้ยไรเนี่ย เกิดหายขึ้นมาจะทำไง she ก็บอกว่าไม่หายแต่เอาไปวางไว้ใต้เครื่อง เรานั่งมาด้วยความหดหู่ใจ พอมองลงไปข้างล่างก็เห็นพื้นที่สีเขียว พระเจ้า! บ้านนอกอย่างที่เค้าว่าจริงๆ มาถึงสนามบินก็มีคนมารับ อ. จากมหาลัยนั่นแหละ อากาศร้อนพอๆกะพัทยา มหาลัยน่าอยู่นะ มีพี่คนไทยที่เรียนโทคอยมาดูแลเป็นพักๆ น่ารักมากๆ ขอบคุณจริงๆค่ะ อ๋อลืมบอกไปว่าเราได้รูมเมดเป็นเมกัน ฮาดี ดึกๆพาแฟนมานอนที่ห้องด้วย กร๊ากกก ไม่อยากเล่าต่อ อิอิ
 
สรูปเรานอนหลับไปด้วยความเมื่อยล้า ก็นั่งเครื่องบินตั้งแต่หกโมงเช้าถึงหกโมงเย็น ได้หลับก็ตีหนึ่งแล้ว พรุ่งนี้ต้องตื่นเช้าไปเรียนด้วย สรุปเช้ามาเกือบไปเรียนไม่ทัน ตื่นสาย ไปเรียนในสภาพเพิ่งสระผมเสร็จแต่ก็นะเมกันไม่คิดไรมาก ใส่เสื้อยืดรองเท้าเตะก็ได้ เพื่อนในห้องเรียนเก่งๆทั้งนั้น เด็กจีนพูดมากจนเราปวดหัวแต่ก็ฮาดี ได้เพื่อนมาเยอะเลย สรุปวันแรกผ่านไปด้วยดี พรุ่งนี้มีสอบแล้วขอให้ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดีนะค้า....สาธุ พระเจ้าอวยพรหนูด้วย
 
สุดท้ายท้ายสุด
ขอบคุณ คุณพ่อ คุณแม่ และคนในครอบครัวมากๆที่ช่วยเหลือทุกอย่าง คิดถึงจัง
คิดถึงเพื่อนๆที่อยู่เมืองไทยอ่ะ ชั้นคิดถึงแกมากน้า
ขอบคุณพี่นพ ที่ take care ฝ้ายมาตลอด เวลาผ่านไป 5 ปี แต่พี่ก็ยังน่ารักเหมือนเดิมนะ รู้ตัวป่ะ อิอิ
 
100_1286100_1318100_1342100_1343100_1346100_1423100_1456100_1471100_1491Picture 039Picture 078
5月21日

อีกครั้งกับการเดินทางไกลแสนไกล

สิ้นเดือนนี้แล้วสินะ ที่จะต้องบินไปเรียนต่อที่ texas ตอนนี้ทุกอย่างจัดการหมดเรียบร้อยแล้ว เหลือแต่แพคกระเป๋า แต่ก่อนไปก็มีเรื่องให้ขนหน้าแข้งร่วงค่า ก็ต้องจ่ายค่าเทอม ค่าอะไรต่อมิอะไร เยอะแยะไปหมด ทำเอาพ่อแม่เราอึ้งไปเลย เราก็ได้แต่ยิ้มแฮ่ๆ เออ...เทอมแรกก็อย่างงี้แหละเนอะ ค่าใช้จ่ายเยอะ เด่วเทอมต่อไปน้องจะจ่ายเอง (ตอนพูดไม่ได้คิด) แต่ตอนนี้มานั่งคิด จะเป็นไปได้ไม่ว้าที่จะทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย เพราะตารางเรียนแน่นมากๆ แถมมีสอบนั่นสอบนี่อีก นึกละปวดหัวจี๊ดขึ้นมาเลย นึกในใจเอาน่า ไหนๆก็เดินมาถึงนี่แระ สู้ต่อไป ตอนนี้เราก็รู้สึกขอบคุณพ่อกับแม่มากๆที่ support เราทุกเรื่อง ทุกเวลา ยิ่งเห็นตอนที่ถอนเงินก้อนโตมาให้เราแล้วน้ำตาจะไหล เราคงต้องตั้งใจเรียนมากๆเลยล่ะ คงใช้ชีวิตแบบง๊องแง๊ง แอบเยินล็กน้อย เหมือนตอนอยู่ที่ L.A. ไม่ได้อีกแล้ว เอาล่ะในเมื่อมีโอกาสก็ต้องไขว่คว้าให้ถึงที่สุด สู้ตายค้า......
 
ปล. เพื่อนๆหลายคนก็กำลังจะเรียนต่อโท บางคนก็กำลังจะจบ เราก็เอาใจช่วยน้า คิดถึงพวกแกว่ะ;)
5月2日

สี่แพร่ง เสียว สยอง

เมื่อคืนไปกินข้าวกับเพื่อนที่ร้าน "ข้าวเม่า ข้าวฟ้าง" บรรยากาศในร้านดีมาก ให้อารมณ์แบบ jungle มีน้ำตกสวยดี ไปกินกันสามคน ฝ้าย ณัฐ ภู เมาท์กระจาย อาหารรสชาติดีนะ แต่ได้น้อย การตกแต่งอาหาร หรือ จาน นี่ต้องรีบแก้ไขเพราะยังเป็นจานเมลานีนอยู่เลย ไม่ค่อยสมราคาแพงเท่าไหร่ แต่จุดเด่นที่ร้านนี้อยู่ที่ "ห้องน้ำ" ค่า ห้องน้ำสวยมากๆ อ่างล้างมือตอนแรกหาก๊อกน้ำไม่เจอ คลำไปคลำมา อ้าวมันคือหินดีๆนี่เอง บางอันก็เป็นท่อไม้ โหย...ไอเดียดีมากๆ คนที่ไปแล้วคงชอบเหมือนเรา ใครมาเชียงใหม่อย่าลืมแวะมาร้านนี้ฮิปมาก
 
กินข้าวเสร็จสามทุ่มพอดี เลยถือโอกาสไปดูหนังรอบดึกต่อ สรุปเราไปดู "สี่แพร่ง" กัน มันเป็นหนังผีที่ระทึกมาก ถึงขั้นนั่งหลังไม่ติดเก้าอี้ ตั้งแต่ตอนแรกละ แต่ฉากที่เราชอบคงเป็นตอนที่สาม ทั้งฮา ทั้งกลัว ปิดด้วยฉากสุดท้ายนี่ก็สยองเอาการ สรุปเสียตังค์ไป 140 ได้ดูซัก 100 อีก 40 หายไปกับการหลับตา อิอิ คุ้มนะเราว่า หนังเรื่องนี้ ดูตอนดึกนี่แทบไม่อยากขับรถกลับบ้าน หลอนมากค่า เพื่อนๆคิดเหมือนเรามะ???
4月22日

ส่งแม่เข้าเฝ้าพระวรชายา ในงานตัดลูกนิมิตร วัดลัฏฐิวัลย์

  
3月29日

@ Riverside

เมื่อคืนเพิ่งไปกินข้าวกับเพื่อนๆที่ riverside มา งานนี้มี แนน ฉุย ลิฟท์ตุ๊ย เอม แล้วก็ฝ้าย บรรยากาศริมน้ำปิงก็ยังชิวเหมือนเดิม ในร้านมีแต่ฝรั่งเกินครึ่งร้าน มันเลยทำให้อาหารรสชาติเปลี่ยนไปด้วยรึเปล่า?? ก็ไม่ได้อยาก comment มากนะแต่ขอนิดนึงเพราะเมื่อก่อนเราก็ชอบมากินร้านนี้ แต่หลังจากที่ห่างหายไปเกือบปี ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปซะงั้น!! เริ่มจาก ข้าวผัดปู หวานมากๆ ยำทะเลรวม พี่แกเล่นเสริฟแบบว่าเอาซอสศรีราชามาปรุง อย่างอื่นก็พอแหลกล้าย แต่ถามว่าอร่อยมั้ย ทุกคนก็ลงความเห็นว่าโคตรไม่อร่อยเลย ต้องปรับปรุงด่วน (ถึงว่าข้าวไม่ค่อยกิน เน้นเบียร์กันซ้า..) แต่ด้วยบรรยากาศริมน้ำปิง ลมพัดชิวๆ มันก็เลยกลบเกลื่อนความไม่อร่อยของอาหารได้ไง....ก็เลยเอามาเล่าสู่กันฟังถ้ากลับมาเที่ยวตอนสงกรานต์ ร้านนี้คงต้องขอผ่าน ร้านอื่นคงดีกว่าเยอะ อีกอย่างที่เราเห็นความเปลี่ยนแปลงก็คือพวกเราเอง เมื่อก่อนเวลา meeting ก็จะคุยเรื่องไร้สาระ เรื่อยเปื่อย โปกฮาตามประสา แต่พอทุกคนทำงาน เรียนโทกัน ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป คุยแบบว่ามีสาระ คุยเรื่องเศรษฐกิจ การเมือง โอ้ววแม่เจ้า...เวลาทำให้คนเปลี่ยนไปจริงๆด้วย อิอิ
 

天气

正在加载...

星座

正在加载...

股市行情

正在加载...